wtorek, 16 listopada 2021

Chluba motoryzacji 


 

Generalnie z powyższego artykułu w czasopiśmie "Motor" z 1968 roku wynika, że w polskiej motoryzacji (branży obsługi i naprawy pojazdów) nie było zbyt wesoło, ale zauważano jednak kilka pozytywów. Wśród nich: Zakłady Wytwórcze Urządzeń Motoryzacyjnych w Kobyłce k/Warszawy. Zakłady specjalizowały się w produkcji podnośników samochodowych hydrauliczno - pneumatycznych, dźwigów dla samochodów ciężarowych i autobusów, myjni do części, napełniaczy oleju. Na początku lat 70 - tych powstało kolejne przedsiębiorstwo produkujące podobny asortyment w Tłuszczu, którego budowę nadzorowały zakłady w Kobyłce. Pojawiły się szanse na eksport.

Tak w ogóle, z tymi zakładami w czasach PRL-u, ich nazewnictwem i przekształceniami itd. trudno laikowi dojść do ładu. Zakłady Wytwórcze Urządzeń Motoryzacyjnych były częścią tzw. "przemysłu terenowego". Wchodziły więc w skład Wołomińskich Zakładów Przemysłu Terenowego w Kobyłce :-). Te ostatnie miały siedzibę przy ul. Ręczajskiej 1 w Kobyłce i, co poświadczają ogłoszenia prasowe z końca lat 50 - tych ubiegłego wieku, koordynowały produkcję i zatrudnienie wielu podwarszawskich przedsiębiorstw m.in. z Rembertowa, Miłosnej czy Marek.

 


 
Życie Warszawy 26 września 1958 r.


Zakłady Motoryzacyjne też mieściły się przy ul. Ręczajskiej, ale gdzie dokładnie i czy przetrwały jakieś budynki z tamtych czasów  - nie wiem.  

 

Przy pisaniu korzystałam z: "Tych zakładów pracy w powiecie wołomińskim i w mieście Wołomin już nie ma" Czesław Sitarz, Rocznik Wołomiński 2016 t. 12.

 http://rocznik.mbpw.pl/wp-content/uploads/2016/12/Rocznik_Wolominski_tom_XII.pdf

 

niedziela, 31 października 2021

Kobyłka w czasie powstania listopadowego

W czasie powstania listopadowego Kobyłka nie była miejscem walk i bitew, ale wielokrotnie przechodziły przez nią wojska polskie i rosyjskie. Jak zwykle w takich sytuacjach najbardziej cierpiała ludność cywilna. 

 

Dziennik Powszechny Krajowy Nr 81 z 23 marca 1831 r.


Dziennik Powszechny Krajowy Nr 75 z 17 marca 1831 r.

Dziennik Powszechny Krajowy Nr 59 z 1 marca 1831 r.

czwartek, 16 września 2021

Kobyłkowskie związki malarskie

 

Na super ciekawej wystawie w Muzeum Warszawy „Zwierzęta w Warszawie. Tropem relacji” (bardzo polecam; otwarta jeszcze do 3 października) można zobaczyć m.in. taki obraz.

Ptaki, Łukasz Korolkiewicz 1986 Muzeum Warszawy 
 

Jego autorem jest Łukasz Korolkiewicz, profesor sztuk plastycznych, malarz, przedstawiciel nurtu fotorealizmu, hiperrealizmu lub jak określają inni - realizmu symbolicznego. Przy malowaniu swoich obrazów artysta wykorzystuje zdjęcia fotograficzne. Jego obrazy wiszą chyba we wszystkich najważniejszych muzeach w Polsce.

Pan Wiwisektor, Łukasz Korolkiewicz 1996 Zachęta

Łukasz Korolkiewicz pochodzi z artystycznej rodziny. Jego ojciec - Józef Korolkiewicz też był malarzem; uczniem Wojciecha Kossaka. Specjalizował się w scenach polowań i portretach koni. Był człowiekiem wielu talentów. Oprócz malarstwa zajmował się profesjonalnie śpiewem. Występował w Operze Warszawskiej. Był też lekkoatletą, biegał przez płotki w zawodach ogólnopolskich i międzynarodowych.

Polowanie, Józef Korolkiewicz 1979 Muzeum Sportu

A związki tej malarskiej rodziny z Kobyłką? Na przełomie XIX i XX wieku ojciec Józefa, a dziadek Łukasza, Józef Korolkiewicz – lekarz był właścicielem folwarku Nowa Wieś, usytuowanego na terenie dzisiejszej gminy Wołomin. W tamtym czasie Wołomin i okolice należały do parafii w Kobyłce i na starym cmentarze w Kobyłce znajduje się wiekowy grobowiec rodziny Korolkiewiczów. 

Pochowani są w nim m.in. Józef Korolkiewicz  - właściciel majątku Nowa Wieś i jego syn Józef Korolkiewicz  - artysta malarz.

 





  

https://artmuseum.pl/pl/kolekcja/artysci/lukasz-korolkiewicz

https://pl.wikipedia.org/wiki/J%C3%B3zef_Korolkiewicz    

https://zacheta.art.pl/pl/kolekcja/katalog/korolkiewicz-lukasz-pan-wiwisektor-2

https://www.muzeumsportu.waw.pl/en/take-a-look/gallery/malarstwo?page=2 

czwartek, 24 czerwca 2021

poniedziałek, 29 marca 2021

Budowniczowie Zamku Królewskiego


Może zamku od podstaw nie budowali, ale uczestniczyli w jego rozbudowie w 1571 roku. Robotnicy – chłopi z Kobyłki. Zaliczani do niewykwalifikowanych pracowników najemnych. Rekrutowani przez Magistrat Starej Warszawy lub przybywający z własnej inicjatywy do Warszawy za pracą.

Ciekawie o tym XVI i XVII wiecznym rynku pracy pisze Andrzej Karpiński w książce „Pauperes. O mieszkańcach Warszawy XVI i XVII wieku”.   

 

Andrzej Karpiński „Pauperes. O mieszkańcach Warszawy XVI i XVII wieku”, PWN 1983