Kolejowy zachód słońca

 

Jarzębina po sezonie

 

Drewniane domy w Kobyłce - ciąg dalszy

 

Drewniane domy w Kobyłce - ciąg dalszy

Katastrofalna burza

Kurier Nowogródzki, 24 lipca 1936 r.

Związek Zawodowy Strycharzy w Kobyłce

"Robotnik" 21 maja 1937 r.

Strycharze to rzemieślnicy wyrabiający cegły (dachówki). Zatrudnieni w cegielniach działających przed wojną w Kobyłce. Jak się okazuje zrzeszeni byli w związku zawodowym i w 1937 r. urządzili zbiórkę na pomoc strajkującym pracownikom huty w Wołominie.

Były nagrobek byłego pułkownika

Pisałam o nim w listopadzie zeszłego roku. Dziś tamte zdjęcia są już historyczne. Nagrobek jest przewrócony i niewiele już z niego zostało.

Drewniane domy w Kobyłce - ciąg dalszy

Najciekawszy chyba pod względem architektonicznym drewniany dom w Kobyłce przy ul. Załuskiego. Wybudowany w latach 30 - tych XX wieku, wpisany do gminnej ewidencji zabytków.

 

Dramatyczne okoliczności śmierci księdza Marmo

Ksiądz Franciszek Marmo był wieloletnim (1888 - 1908) proboszczem w Kościele Św. Trójcy w

Kobyłce. Okoliczności jego śmierci były dość dramatyczne, o czym informowała szeroko ówczesna prasa.

Rozwój Dziennik polityczny, przemysłowy, ekonomiczny, społeczny i literacki

 z 1 kwietnia 1908 roku.

Drewniane domy w Kobyłce - ciąg dalszy

Kobyłka lub konik w Kobyłce przed kościołem

Fotografia kościoła św Trójcy w Kobyłce od ul. Wygonowej. Wykonana najprawdopodobniej w drugiej połowie lat 70' lub 80' (na pewno po 1973 r., ponieważ wtedy ukończono odbudowę drugiej wieży).

Rezerwat Grabicz

Pasy, pończochy, pranie i mangiel.

Ogłoszenie o pasach kontuszowych i pończochach z fabryki w Kobyłce ukazało się w gazecie „Annonces et avis divers” Nr 23 z 5 stycznia 1782 roku.  Była to gazeta ogłoszeniowa, która ukazywała się w Warszawie w latach 1781-1784.

Mosty Kalińskie

Okolice Kobyłki. Rezerwat przyrody Mosty Kalińskie.

Obchody rocznicy Bitwy Warszawskiej 86 lat temu

Goniec Częstochowski Nr 186 z 14 sierpnia 1932 roku.

Wycieczka do Kobyłki sierpień 1939

Tygodnik Ilustrowany z 27 sierpnia 1939 roku polecał wycieczkę samochodową do Radzymina, Kobyłki i Wyszkowa. Do Radzymina i Wyszkowa można było dojechać wygodną autostradą (wyłożoną kostką), a do Kobyłki kiepską, boczną drogą jedynie dla odważnych kierowców. Dobrze, że chociaż pod względem zabytków (stary, piękny kościół) i historii (fabryka pasów kontuszowych) Kobyłka nie wypadała tak blado w porównaniu z Radzyminem i Wyszkowem 😊. 
Najciekawszy jest chyba jednak opis atmosfery i wyglądu tuż przedwojennego Wyszkowa (szkoda, że autor nie opisał też tak Kobyłki). 

Tygodnik Ilustrowany Nr 35 z 27 sierpnia 1939 r.

Kobyłka - zmyłka

Piosenka "Nie mam jasności w temacie Marioli"; słowa i oryginalne wykonanie: Wojciech Młynarski.

"Młody człowiek w Sochaczewie, typ liryczny,

Rzekł mi kiedyś na przystanku autobusu:

Umysł, wie pan, mam w zasadzie empiryczny,

Ale w jednym nie mam z sobą konsensusu:

Znam Mariolę. Pytam: - Kochasz? Mówi: - Kocham,

Krótko mówi, choć ma słownik nie najmniejszy.

A gdy wracam od Marioli i na socha-

czewskie city patrzę, to na dzień dzisiejszy:

Nie mam jasności w temacie Marioli,

Nie mam jasności i dość mnie to boli.

Jak ona mówi: - Te, nie rób mnie wioski,

To daje dowód ironii czy troski?

Ona mi mówi: - Wyklepuj mnie z chaty

Bo zapodajesz zbyt smętne klimaty

A jak chcę odejść, to wyjść nie pozwoli.

No nie mam jasności w temacie Marioli!

Jak ona mówi: - Wiej ze mną do Tłuszcza!

To serio mówi, czy podpuszcza?

Jak mówi: - Porwij mnie choć do Kobyłki!

Poważnie mówi, czy dla zmyłki

Ja do niej: - Czemu do Tłuszcza, kochanie?

A ona do mnie: - Ach, żesz ty kasztanie,

Tępy modelu, drętwy aparacie!

 No, nie mam jasności w Marioli temacie!

Na wieczornym niebie młody księżyc ziewał

I do dziewczyn puszczał oko od niechcenia,

A ja rzekłem: - Mój Werterze z Sochaczewa,

Ach, postaram się ukrócić twe cierpienia!

Gdy się wypowiada płeć tak zwana słaba,

To jest tylko - zapamiętaj, mój kolego -

To jest tylko zwykłe babskie szaba-daba,

A ty bierzesz to logicznie! I dlatego:

Nie masz jasności w temacie Marioli,

W temacie Dziuby, Marzeny, Haliny,

Możesz ich teksty roztrząsać do woli

I nic nie pojmiesz - w tym nie ma twej winy.

Lecz oprócz znaczeń jest słów smak i dotyk,

Zielone oczy i profil prześliczny,

I głos dziewczyny, ten głos jak narkotyk.

I teraz słuchaj, koleżko liryczny:

Jak ona mówi: - Wiej ze mną do Tłuszcza

To wiej, łap mocno i nie puszczaj!

Pojmij, że w ustach jej słówko "Kobyłka"

To otchłań zmysłów! A nie zmyłka!

Bowiem, ujmując tę rzecz jeszcze prościej,

A jest to temat sercu memu bliski.

Nie ma jasności w temacie miłości!

Nie ma jasności - ale są przebłyski!

(...)"

Wydawać by się mogło, że chodzi jedynie o zgrabny rym - "Kobyłka - zmyłka", ale okazuje się, że można tu wyinterpretować o wiele więcej. Na przykład "zaklinaną baśniowo niecodzienność" prowincjonalnego miasteczka lub pokazanie miasta jako przestrzeni emocji i uczuć. Takie interpretacje można znaleźć w artykule Mikołaja Madurowicza "Zmysłowo-obyczajowa urbanistyka u powojennych poetów piosenki (Jeremi Przybora, Agnieszka Osiecka, Wojciech Młynarski)". Ciekawe :-).    

Link: https://www.ceeol.com/search/article-detail?id=133865

Drewniane domy w Kobyłce - ciąg dalszy

Dramat na cmentarzu

Cyniczny i bezwzględny typ spod ciemnej gwiazdy, wykorzystana służąca przywiedziona na skraj rozpaczy, spotkanie na cmentarzu, zbrodnia w afekcie, proces sądowy.

To mógłby być scenariusz przedwojennego melodramatu filmowego, ale wszystko wydarzyło się naprawdę … w Kobyłce na cmentarzu, w dzień Wszystkich Świętych w 1933 roku.

  

Dziennik ABC Nr 72 z 14 marca 1934 r.